Problemy językowe, błędy ortograficzne, zagadki polonistyczne…
Indolencja
Otóż wyrazem indolencja rozpoczynam nowy cykl na blogu. W cyklu tym zajmę się opisywaniem, wymienianiem, a czasem wyśmiewaniem trudnych wyrazów.
Zatem co to jest indolencja? to po prostu niezaradność, nieumiejętność poradzenia sobie w pewnych, konkretnych momentach, nieczułość na daną sytuację.
Można być na przykład indolentem. Oznacza to wtedy, że jest się nieporadnym życiowo.
Dla chętnych więcej szczegółów – http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2561436
Brak podobnych wpisów
14 odpowiedzi do wpisu: “Indolencja”
Skomentuj
Prenumeruj blog
Cześć! Jestem Magda. Jeśli udało Ci się tutaj dotrzeć, to znaczy, że również zależy Ci na poprawności językowej. Rozgość się, usiądź wygodnie, napij się dobrej herbaty i...podyskutuj ze mną w komentarzach. Więcej na mój temat znajdziesz na stronie o mnie.
Nie podlinkowałaś adresu na końcu wpisu
a muszę?
nie zgarnęłam stamtąd definicji, tylko poszerzam swój wpis o nią
Kolejne trudne słowo, nawet dla filolożki – gros. Może znaczyć większość i wtedy czyta się gro, może znaczyć dwanaście tuzinów, i wtedy czyta się gros. „Całe gro języków do wyboru” (we wpisie o Facebooku) to błąd do kwadratu.
Dałabym głowę, że w jakimś artykule widziałam zapis „gro”, ale dopóki go nie odnajdę, zmienię. Dziękuję za zwrócenie uwagi.
Mnie i tak najbardziej drażnią zapożyczenia z angielskiego używane zupełnie bez sensu. Jak słyszę słowa w stylu „eksperiencja” czy „lokacja” używane w znaczeniu „lokalizacja” to mnie po prostu krew zalewa…
A może ktoś wie co oznacza „messowo”. Spotkałem się z tym słowem przy opisie wyglądu człowieka: „Człowiek ten wyglądał ogólnie messowo”.
ech :/ pewnie chodzi o ang. mess (bałagan), ale przyznam, że nigdy się nie spotkałam z takim tworem…
Przede wszystkim, chciałbym zauważyć, iż bardzo podoba mi Pani blog.
Nie jestem w stanie zgodzić się z twierdzeniem, iż indolencja odnosi się li tylko do konkretnych sytuacji. Taki zaś wniosek wynika z przytoczonej, iż tak to ujmę, definicji tego wyrażenia.
Ja osobiście, przy czym nie wykluczone, że jest to wpływ nieżyjącego już niestety Pana Kopalińskiego, stawiam znak równości pomiędzy sformułowaniem „indolencja” a wyrazem „nieudolność”, „niezdarność”. Przy czym nie używam tego słowa, jako synonimu nieudolności, tylko w odniesieniu do pewnych, konkretnych sytuacji.
Pozdrawiam serdecznie
w pierwszym zdaniu, mojej poprzedniej wypowiedzi pominąłem wyraz „się”.
Proszę darować :/
Mój problem, z którym zmagam się już dość długo i zmóc nie mogę! Jeśli w kościele były jedne organy i dokupiono po czasie jeszcze jedne, to teraz w kościele jest…dwa? dwie? dwoje?
dwoje organów :> organy mają tylko liczbę mnogą, to plurale tantum
naprawde rece opadaja ostatnio na fb wyczytalam slowo napisane po polsku ” zaproponowalismy – behaworniste – ”
wooooooooooooow
Bardzo ciekawy blog ,pozdrawiam cieplutko
naprawde rece opadaja ostatnio na fb wyczytalam slowo napisane po polsku ” zaproponowalismy – behaworniste – ”
wooooooooooooow
Bardzo ciekawy blog ,pozdrawiam cieplutko
sorki,” behawiorniste ”
Marcin, to jakaś tragifarsa to Twoje: „iż.”. O „li” nie wspomnę, bo tylko raz zastsowałeś.
Dopiero po, co najmniej, trzech ‘że’, można użyć: ‘iż”.
Tak więc, wygląda na to, jakbyś wynalazł na strychu garnitur pradziadka i, nieświadom śmieszności, paradował w nim – dumny jak paw.