(ja) rozumiem, (ja) umiem

Dziś chciałam napisać parę słów na temat tych masowo występujących błędów dotyczących nieprawidłowej odmiany czasowników w czasie teraźniejszym. Te w temacie, to tylko dwa przykłady, moglibyśmy takich znaleźć więcej w języku polskim. Mowa tu o zapominaniu o „-m” w wygłosie, co sprowadza się do mówienia:

- Ja nie rozumie

- Ja nie umie

Oto odmiana tych czasowników (przepraszam, jeśli kogoś tymi banałami obrażę):

liczba pojedyncza:

ja  rozumiem, umiem

ty  rozumiesz, umiesz

on, ona, ono  rozumie

liczba mnoga:

my rozumiemy, umiemy

wy rozumiecie, umiecie

oni, one rozumieją, umieją (a nie błędnie używane rozumią, umią)

Zatem, jak łatwo zauważyć, w pierwszej osobie liczby pojedynczej mamy do czynienia z wygłosowym -m (umi-em, rozumi-em), a nie ę (e).

Pamiętajmy: (ja) rozumiem, (ja) umiem.

Podobne wpisy:

1. Tło – odmiana wyrazu
2. Cudzysłów – odmiana wyrazu
3. Zło – odmiana wyrazu
4. ą czy om?

6 odpowiedzi do wpisu: “(ja) rozumiem, (ja) umiem”

1. Custom pisze:

   24 kwietnia 2010 o 20:38

   Oni, one „umieją” ?

   Odpowiedz
   • Magdalena Bród pisze:

     24 kwietnia 2010 o 20:44

     Dopisane, dzięki

     Odpowiedz
2. olgacecylia pisze:

   28 kwietnia 2010 o 10:42

   Bardzo nie lubię tej pseudo-hiperpoprawności z unikaniem -em, -om i zastępowaniem ich -ę, -ą. Mam nadzieję, że dużo osób ten wpis znajdzie i przeczyta, i weźmie sobie do serca.

   Odpowiedz
3. Tomasz pisze:

   28 kwietnia 2011 o 15:56

   Dziękuję!
   Za te informacje.

   Odpowiedz
4. Dawid pisze:

   9 listopada 2011 o 19:04

   NIGDY NIE PISZCIE ”Rozumię” tylko ROZUMIEM

   Odpowiedz
5. Dawid pisze:

   9 listopada 2011 o 19:06

   albo też „ROZUMIĘ” lecz „ROZUMIEM” !!! Weżcie sobie to do serca…Wiele ludzi nie wie jak to pisać, więc wam to mówię zasady ortograficzne to „ŚWIĘTA KROWA”(jak znak STOP na drodze

   Odpowiedz