Jak można zaczynać maila od „dzień dobry”;D

Odpowiem analogicznie do treści komentarza – normalnie

” Z góry dziękuję za odpowiedź,
Justyna XYZ ‘

A Wy co myślicie o takim zakończeniu ?

Rozpoczecie takie a nie inne – dla mnie wyglada estetycznie. Jesli ktos odczyta te wypowiedz w nocy i bedzie to dla niego zrodlem niepokoju lub maniakalnego zastanawiania sie jaka to jest RZECZYWISCIE pora dnia/nocy – wspolczuje niezmiernie!

Nie slyszalem o zdaniach ktore nie maja w sobie ani podmiotu, ani orzeczenia, wiec nie widze sensu uzywania kropki w naglowku (rownowazniki zdan, moze – nie jestem ekspertem). Wykrzyknik, hmm, czemu nie! Jesli ktos mysli ze to przez niedowartosciowanie i chec podkreslenia swoich slow, powtorze ponownie: to tylko naglowek, do swoich slow jeszcze nie dotarlem…

Zaczynajac list warto pomyslec o odbiorcy, jak moze zareagowac na jakiekolwiek zwroty ktorych uzyjemy. Jesli nie jestesmy pewni, wydaje mi sie ze zwrot „witam serdecznie” jest jak najbardziej wlasciwy i uprzejmy, niezaleznie czy piszemy do mezczyzny, kobiety lub grupy. To jednak moje subiektywne odczucie i moze byc uwarunkowane moim wiekiem. „Szanowny/na/ni…” też nie brzmi zle, chociaz dla mnie w wiekszosci sytuacji powoduje ze sam czuje sie jak jakas instytucja. Jesli ktos mialby sie czuc urazony tym zwrotem, sugerowalbym rozpoczecie kolejnego maila od slow „Wesolych Swiat”! Wtedy to dopiero bedzie sie miala taka osoba nad czym zastanawiac w dlugie LETNIE wieczory…

Jak juz wiele osob zauwazylo, w tym ekspertow, forma maila jest jeszcze nieugruntowana w jezyku polskim i nie ma sensu narzucac jej reguly listu formalnego, gdyz takim nie jest. Wystarczy zrobic analize takiej korespondencji (zadanie dla lingwistow/socjolingwistow) i pewne trendy sie ujawnia. Jesli format bedzie zblizony do formatu angielskiego, widac taka byla naturalna kolej ewolucji. Jesli niektorzy uwazaja to za malopwanie I zatracanie swiadomosci narodowej, radzilbym gwaltowne wyciagniecie wtyczki z kontaktu i oddanie komputera komus innemu.

Pisze z zagranicy, gdzie mieszkam cale swoje dorosle zycie i przyzwyczailem sie pisac bez znakow diakrytycznych, mimo ze system je jak najbardziej rozpoznaje. Jesli komus to przeszkadza, z gory przepraszam i rozumiem ze mozna byc na to nawet „uczulonym”. W koncu to pisanie z bledami… W mailach bardziej formalnych po polsku, ktore pisze niezmiernie rzadko, uzywam poprawnej pisowni.

Pozdrawiam! (krzycze, zeby mnie wszyscy dobrze slyszeli, jednak ton krzykniecia jest bardzo przyjazny:)

Konrad

Tak to się powinno pisać w jezyku polskim, bo przecinek w tym miejscu jest po zdaniu (jednowyrazowym, ale zdaniu), nie na miejscu, wręcz kłóci się z estetyką. To, że tak piszą inni nie znaczy, że my – Polacy, mamy to „małpować”. Również wykrzyknik powinien być tu używany jak najrzadziej, z najlepiej w ogóle, bo jest zarezerwowany do wypowiedzi typu: „Czołem, żołnierze!” (kurczę, miałem problem ze znalezieniem wykrzyknika na klawiaturze, bo go praktycznie nie używam, jest zarezerwowany dla choleryków lub ludzi czujących się niedowartościowanymi i pragnącymi podkreślić wagę swoich słow), czy papieskie: „Drodzy Rodacy!”.
Co do polskich znaków, to jak najbardziej należy ich używać, bo to nasz własny język. Nie można go w ten sposób zaniedbywać, bo w końcu jesteśmy Polakami i , choćby na przekór Bill’owi Gates’owi , powinniśmy używać polskiego, a nie okaleczonego polskiego, choć jest on byc może wygodniejszy (nie dla mnie, bo jestem przyzwyczajony do porządnego pisania). Na przykład podam nazwisko ś.p. niestety Arkadiusza, znanego niegdyś polskiego siatkarza, którego nazwisko brzmi po polsku Gołaś. Biedny człowiek musiał przez całą swoją karierę nosić na plecach, zgadnijcie jakie „nazwisko” (pewnie „dzięki” oszczędnościom). Jest to śmieszne i tragiczne zarazem, niestety coraz więcej ludzi tak spłaszcza polszczyznę, że już nie wiadomo, czy ktoś posłał dziecko do kąta, czy do kata, a to chyba jest jakaś różnica. Przykładów można podawać bez liku, ale czas goni.
Pozdrawiam.

Tomek

Pozwole sobie zaczac wpis tak samo jak moje e-maile – od „dzien dobry” i bez polskich znakow.
Jestem wykladowca, a wiec przedstawicielem wspomnianej wyzej kilkakrotnie profesji. Przyznaje, ze bardzo mnie mierzi „witam” w listach od studentow (zdaza sie nawet w rozmowie!!!) i zawsze odpisuje oficjalnie (tzn. „szanowny Panie” do studentow nieznajomych i np. „Panie Piotrze” do osób mi bliżej znanych (dyplomantów). Do grupy studentów prawie zawsze „Szanowni Państwo”.

O ile z poczatkiem listow problemu nie mam to mam jednak dylemat jak się podpisywać. Pisząc do firm czy instytucji używam zwrotów „z poważaniem”, „lacze wyrazy szacunku” lub „pozdrawiam” jeśli juz poznalem (chocby mailowo) osobe do ktorej pisze.
A jak sie podpisac piszac do np grupy studentow? „pozdrawiam” moim zdaniem odpada.
Czy zwrot „z powazaniem” nie jest zbyt, hmmmm… powazny?
Czy samo imię i nazwisko będzie niegrzeczne?

Pozdrawiam,
Kajot