Kwestionariusz Prousta

Kwestionariusz Prousta był bardzo popularny na salonach (sic!) dziewiętnastowiecznej Europy. Aż dwa razy na pytania w nim zawarte odpowiedział Marcel Proust – francuski pisarz, autor „W poszukiwaniu straconego czasu„.

Postanowiłam wam go zatem przedstawić oraz ?wypełnić?. Wydaje mi się, że w ten sposób można w pewien sposób poznać człowieka.

Główna cecha mojego charakteru: niepoprawny optymizm
Cechy, których szukam u mężczyzny: siła, wsparcie, zrozumienie, intelekt,
Cechy których szukam u kobiety: delikatność, zrozumienie, intelekt, empatia
Co cenię najbardziej u przyjaciół: czas dla mnie
Moja główna wada: niecierpliwość
Moje ulubione zajęcie: pisanie, tworzenie i pozycjonowanie stron www, czytanie książek, oglądanie filmów
Marzenie o szczęściu: dom, świetna praca, rodzina
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk: samotność
Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem: utrata przyjaciół, śmierć rodziców, dziadków
Kim lub czym chciałabym być, gdybym nie była tym, kim jestem: nie chciałabym być nikim innym
Kiedy kłamię: mam wyrzuty sumienia, że to robię
Słowa, których nadużywam: generalnie, damn it
Ulubieni bohaterowie literaccy: zwykli, szarzy ludzie
Ulubieni bohaterowie życia codziennego: przyjaciele, rodzina
Czego nie cierpię ponad wszystko: narcyzmu, zarozumialstwa, nieszczerości
Dar natury, który chciałabym posiadać: cofać się w czasie
Jak chciałabym umrzeć: wśród bliskich
Obecny stan mojego umysłu: ?zaraz wracam?
Błędy, które najłatwiej wybaczam: te popełniane przez moich przyjaciół
Moja dewiza: Żyj tak żeby nikt przez Ciebie nie płakał

A jak to jest z wami?

Brak podobnych wpisów

3 odpowiedzi do wpisu: “Kwestionariusz Prousta”

1. K. pisze:

   19 sierpnia 2008 o 13:49

   http://www.miroslawanykiel.pl/45,kwestionariusz-prousta.html widzę, że Pani z PO jest Twoim absolutnym idolem:D

   Odpowiedz
2. Magdalena Bród pisze:

   19 sierpnia 2008 o 21:14

   Broń Boże
   potrzebowałam tylko 2 zdań o tym ‘co to jest’
   a pomysł wzięłam od kolegi Adama Klimowskiego

   Odpowiedz
3. Adam Klimowski pisze:

   22 sierpnia 2008 o 10:40

   Wyobraź sobie, że ja wpadłem na ten pomysł również po wizycie na stronie pani Nykiel

   Odpowiedz