No to dziś parę słów o odmianie nazwisk.
Ogólna zasada jest taka:
Niezależnie od tego czy nazwisko jest polskie czy obce, jeśli jest możliwość odmiany według jakiegoś wzorca (paradygmatu) – robimy to.
Odmiana zależy od:
1. płci
2. narodowości
3. końcówki nazwiska
Poza tym, nazwiska żeńskie odmieniamy wtedy, gdy zakończone są na -a (Kowalska – Kowalskiej).
Jeśli końcówka nazwiska zakończona jest na -owa, -ówna (przymiotnikowa), odmieniamy owe nazwisko tak, jakbyśmy odmieniali przymiotnik. (Jurgielewiczowa – Jurgielewiczowej)
Z nazwiskami żeńskimi problemów nie ma. Pojawiają się one dopiero przy nazwiskach męskich.
Jeśli się da – stosujemy wzorzec.
Te zakończone na spółgłoskę odmieniamy jak wyrazy r. m, np. pan Nowak, pana Nowaka, panu Nowakowi, pan Nowak, pana Nowaka, wyrazy zakończone na -a – jak wyrazy rodzaju żeńskiego: Zyla, Zyli.
Jeśli mowa o nazwiskach obcych, to gdy zakończone są na spółgłoskę, nie stawiamy apostrofu, bo po prostu nie ma takiej potrzeby:
np. Brown – Browna, Brownowi, Brownem.
Nie naruszamy nazwiska, a dodajemy tylko polską końcówkę.
Taka sama sytuacja jest z nazwiskami zakończonymi na -y, a poprzedzonymi samogłoską,
np. O’Malley – O’Malleya
Apostrofu nie stawiamy również przy nazwiskach zakończonych na -e
np. Goethe – Geothego
Apostrof stawiamy przy nazwiskach zakończonych na -e nieme,
np. Moore – Moore’a
Larousse – Larousse’a
Stawiamy go również przy nazwiskach zakończonych na -i lub -y poprzedzonych spółgłoską. One odmieniają się jak przymiotniki. Apostrof stawiamy w dopełniaczu, celowniku i bierniku,
np. Kelly – Kelly’ego, o Kellym
Harry – Harry’ego, o Harrym
Jest jeszcze jeden problem z nazwiskami obcymi, dotyczący -e-
np. Hitler – Hitlera
Ale
Luter – Lutra (nie Lutera)
Hegel – Hegla (nie Hegela)
Są to zwykle nazwiska pochodzenia niemieckiego i nie ma ogólnej zasady dotyczącej ich odmiany. Zwykle wiemy jak odmienić, jednak gdy pojawia się dylemat, należy użyć formy łatwiejszej.
Osobiście najbardziej denerwuje mnie sytuacja, gdy zwykłe, pospolite nazwiska rodzaju męskiego nie są odmieniane, a powinny być. Ale o tym już decydują jego nosiciele.
I na koniec ciekawa informacja:
Jeśli Twoje nazwisko zakończone jest na -ski, -ska – gratulacje 
masz polskie, szlacheckie korzenie
Podobne wpisy:
22 listopada 2008 o 15:52
Końcówka -owa i -ówna to chyba tylko taki kosmetyczny dodatek, aby podkreślić stan cywilny kobiety, tak?
22 listopada 2008 o 17:38
Tak, to prawda
Ale zdarzają się jeszcze przypadki takich nazwisk
Ja np. Iłłakowiczówna
22 listopada 2008 o 20:54
Co do sufiksów „owa”/”ówna” bym się spierał; ostatnio zauważam w mowie potocznej zacieranie się różnic między nimi i nawet względem panien używana jest końcówka „owa”. ;p
22 listopada 2008 o 21:27
@eRIZ, prawda
Często w języku potocznym się tak mówi… ja jednak staram się pilnować 
PS napisałeś notkę?
29 listopada 2008 o 21:11
A jak odmienic nazwisko Kariya w dopełniaczy lub celowniku? Karyi?
Nie wspomne o nazwiskach finskich, taki Niinimaa to potworek do odminy.
30 listopada 2008 o 13:43
Wydaje mi się, że Karyi…
Nie mam pojęcia jak z fińskimi…
30 listopada 2008 o 19:09
Nie wspomniałaś o odmianach niektórych francuskich nazwisk a z nimi jest dość śmieszny trik- zapisuje się je jakby się je odmieniało, z apostrofem (lub bez) a czyta jak w mianowniku. Np.: w zapisie: M. Rabelaise D. Rabelaise’a a w wymowie D. brzmi tak samo jak M. To samo jest z Albertem Camusem ( czyt. z Albertem Kami!)
ps. niezła stronka,gratuluję zapału. Mimo,że poprawność językowa to też mój konik nie wiem czy dałabym radę prowadzić taki poradnik. Tym bardziej zazdroszczę, ja jestem tylko ekspertką w gronie znajomych:-)
1 grudnia 2008 o 00:49
Prawda…
też się śmiałam z francuskich nazwisk… i bądź tu człowieku mądry
Dziękuję za miłe słowa. Myślę jednak, że sprostałabyś zadaniu
6 grudnia 2008 o 16:53
A Waćpanna dlaczego nie pisze się „Bródówna”, tylko na ten obrzydliwy, nowomodny sposób?
6 grudnia 2008 o 22:06
Obrzydliwy, nowomodny sposób? Kwestia gustu.
Mnie się zupełnie Pański sposób nie podoba. Od razu klasyfikuje kobiety ze względu na stan cywilny.
7 grudnia 2008 o 01:00
Właśnie. I jak wszystkie odwieczne zwyczaje, jest to bardzo praktyczne.
3 lutego 2009 o 17:41
witam. od zawsze zastanawiała mnie odmiana mojego nazwiska. Nazywam się Purcell i każdy polonista mówi mi inaczej. Na dyplomach zawsze dodają końcówkę -ela , albo zostawiają bez zmian. Jaka jest poprawna odmiana nazwiska Purcell?
3 lutego 2009 o 21:57
Witaj! Nie wiem czy moja opinia będzie w tej samej randze „ważności” co polonistów… Ale ja bym odmieniła Purcella…
22 kwietnia 2009 o 13:35
Nazwiska zakończone na -ski maja, w około 85% korzenie szlacheckie, powstałe od nazwy miejscowości, jako że szlachcic był w jej posiadaniu. Pozostałe nazwiska z elementem -ski mogły być utworzone od imienia – w takiej sytuacji oznaczały ‚czyim jest synem’. W XVII wieku bardzo częstym nazwiskiem było tworzenie nazwisk na ski od wyrazów pospolitych przez chłopów i mieszczan, którzy nobilitowali w ten sposób swoje nazwiska i chcieli przeniesc sie do wyższej klasy społecznej. Aha, i nazwiska zakończone na -owcz, -ewicz takzę mogą miec korzenie szlacheckie, szczególnie jesli pochodzisz z Kresów.
6 czerwca 2009 o 20:36
A jak odmienić nazwicko zakończone na -c np szulc, giec, mielec? Zapraszam p. Piotra Mielc? Mielca? Jak to powinno się prowidłowo odmienić, a może nie odmieniać w ogóle? Pomóżcie
6 czerwca 2009 o 21:40
Wystarczy przeczytać ;>
odmienia się normalnie, jak rzeczowniki.
27 czerwca 2009 o 12:22
jeżeli ja mam na nazwisko Wincza to jak to się odmieni gdy powiem Śmierć Małgorzaty Wincza czy Winczy???
27 czerwca 2009 o 14:10
Winczy…
swoją drogą trochę ekstremalny przykład
7 lipca 2009 o 22:28
Jak odmieniać nazwiska zakończone na -ów, -ow (np. Jan Józefów, Jan Miśkow)? W dostępnych mi słownikach nic na ten temat nie znalazłem. A już zupełnie nie radzę sobie gdy rzecz dotyczy pary małżeńskiej (Państwo Józefów, Państwo Miśkow) np.: Poszedłem do państwa …(?). Pozdrawiam
8 lipca 2009 o 23:05
Przykro mi, ale nie wiem :/
13 lipca 2009 o 11:54
Pszukuję informacji na temat odmiany nazwiska: Łagód
mam watpiwości jak zwykle przy kłopotliwym dopełniaczu… Może jakas sugestia?
Pozdrawiam i gratuluję pomysłu na stronę
26 lipca 2009 o 10:42
może Jan i Elżbieta Łagodowie?
no bo chyba nie Łagódy? 
no dobra, a ja mam problem z dopełniaczem dla małżeństwa: Jan Topa, Elżbieta Topa.
co z tym zrobić? pomóżcie szybko, bo muszę dać plik do druku
26 lipca 2009 o 13:54
@Barka… kobiety noszące to nazwisko się nie odmieniają…
męskich nosicieli też albo bym nie odmieniła, albo nie wiem jak odmienić.
Panie Jurku, przyznam, że Topowie brzmi dziwnie…
5 sierpnia 2009 o 13:59
1. Nieodmienianie nazwiska pospolitego będące fanaberią „nosiciela” to błąd. Osoba nosząca nazwisko ma bardzo małe pole manewru jeśli chodzi o jego fleksję (mają taką możliwość np. kobiety przejmujące po mężu nazwisko odprzymiotnikowe – mogą wybrać, np. Krzywa czy Krzywy).
2. Sytuacja musi Cię mieć w wielkim poważaniu, jeśli osobiście przychodzi Cię denerwować…
5 sierpnia 2009 o 20:43
1. Oczywiście, zgadzam się, że to błąd, co nie oznacza, że zależy to od nosiciela. Mój ojciec, na przykład, bardzo denerwuje się, gdy odmienia się jego nazwisko. Nie da się mu wytłumaczyć, że powinno się odmieniac.
2. Bez komentarza.
13 sierpnia 2009 o 15:17
chce napisac zaproszenie dla calej rodziny. jak napisac? dla rodziny Molenda? Molendów? Molendy? nie mam pojecia. prosze o szybka odpowiedz,musze dzis przekazac to zaproszenie.
dziekuje z gory za pomoc.
13 sierpnia 2009 o 15:58
Jeśli mianownik to Molenda to Molendów.
Pozdrawiam.
28 sierpnia 2009 o 10:09
Proponuję zajrzeć tu: http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629611
(pewne i sprawdzone informacje dotyczące odmiany nazwisk)
Pozdrawiam.
28 sierpnia 2009 o 12:14
@Damroka, biorąc pod uwagę, że znajdują sie tam informacje bardzo ubogie, a które ja tutaj rozszerzyłam, nie wiem po co tam odsyłać.
17 września 2009 o 12:44
Nie jestem przekonany do szlacheckości końcówki -ski. Nie każdy Leszczyński czy Raczyński pochodzi właśnie od „tych” Raczyńskich czy Leszczyńskich. Wiele z tych nazwisk nadawanych było z marszu i wszelkiej maści Kowalscy czy Kaczyńscy niewiele mają wspólnego z nobilitowanymi rodami. Po prostu nazywano takiego Kowalski syn, czyli syn kowala i tak zostawało.
Bardziej zwróciłbym tu uwagę na końcówki -icz, -ycz. Zakończone na nie to prastare nazwiska, jedne z najdawniej nadawanych w Polsce, pamiętające martwą już odmianę np. Damasiewicz syn – czyli syn Damazego (w języku pozostał jeszcze np. Król i Królewicz, jako jego syn). Gdy one powstawały nazwiska nadawano nie każdemu, stąd mogą świadczyć o szlacheckich korzeniach.
25 października 2009 o 15:22
A piszę się „Tomka Mleczko” czy „Tomka Mleczki”
25 października 2009 o 17:50
Mleczki. Jak Moniuszki.
25 października 2009 o 18:24
A np.Przyjaźnię się z Jankiem Lange czy Langem?
25 października 2009 o 18:30
Analogicznie. Odmieniamy – Langem.
25 października 2009 o 18:37
I jeszcze jedno
np.Nie było w szkole Janka Lange czy Langego 
25 października 2009 o 18:59
Przecież to oczywiste. Jeśli odmieniamy w narzędniku, to czemu nie mielibyśmy odmieniać w dopełniaczu?
Langego.
25 października 2009 o 20:08
Bardzo dziękuję
28 października 2009 o 12:07
a co z nazwiskami takimi jak Malczenko, Kliczko, Barteczko ? Odmieniamy, nie odmieniamy ?
28 października 2009 o 17:58
Jak Moniuszko
5 stycznia 2010 o 14:11
Hm, ciekawe było przeczytać artykulik i dyskusję osoby, która… ewidentnie nie zna tematu.
Jest tu od groma niewychwyconych błędów, niestety.
Pozdrawiam
5 stycznia 2010 o 14:20
@Gustawie, oświeć mnie w takim razie. Bezcelowa krytyka nie ma sensu. Co innego konstruktywna.
10 stycznia 2010 o 17:34
Podłączę się także pod ten wątek dyskusji. Zgadzam się, iż co do zasady dokonujemy nazwisk. Niemniej jednak nie mogę zgodzić się z kategorycznym stwierdzeniem, że jeżeli istnieje możliwość odmiany, to koniecznie musimy to uczynić.
Wyjątkiem moim zdaniem są nazwiska zakończone literą „o”, np. Paczko. Nie ma obowiązku odmiany samego takiego nazwiska, czyli Pan Paczko, Panu Paczko. Natomiast jeżeli takie nazwisko byłoby poprzedzone imieniem, to dokonując odmiany imienia zobligowani jesteśmy również odmienić nazwisko. Dla przykładu – Jan Paczko, ale Jana Paczki, Janowi Paczce.
10 stycznia 2010 o 19:04
Nie zgadzam się
Mamy przecież sławnego Moniuszkę, według którego mamy piękny wzór odmiany
10 stycznia 2010 o 22:35
Fakt, iż przyjęło się odmieniać nazwisko Naszego sławnego kompozytora w ściśle określony sposób nie przesądza bynajmniej, iż nie jest poprawnym w przypadku niektórych nazwisk zakończonych na literę „o”, pozostawianie ich w formie podstawowej, bez dokonania fleksji.
Rodzi się pytanie, które nazwiska z tej grupy możemy, pozostawić w formie „czystej”. Tego niestety pewien znany językoznawca, którego wiedzą się posiłkuję, w swoim autorskim programie wyjaśnić nie raczył
10 stycznia 2010 o 22:38
a cóż to za językoznawca?
ponieważ wątpię, żeby np ktoś taki jak prof. Miodek twierdził, że można sobie czasem nie odmieniać
11 stycznia 2010 o 17:12
Właśnie w tym rzecz, iż jest to informacją z programu profesora Miodka emitowanego co tydzień, we wtorki, na antenie lokalnej telewizji, którą odbieram w zamieszkiwanym regionie
Miałem zawsze wątpliwości dotyczące odmiany nazwisk zakończonych na literę „o” i Pan profesor mi je rozwiał
11 stycznia 2010 o 18:29
muszę to znaleźć
nie uwierzę, póki nie zobaczę.
18 stycznia 2010 o 14:09
A jak odmienić nazwisko Rondel? Rondla czy Rondela?
Pozdrawiam!
18 stycznia 2010 o 18:18
Rondla
19 stycznia 2010 o 21:44
Dzięki
A Proust? O Prouście czy o Proustcie?
20 stycznia 2010 o 08:53
Prouście
22 stycznia 2010 o 16:57
Nazwisko Saja- zapraszam Państwa Sajów? Czy zostawić Państwa Saja?
22 stycznia 2010 o 17:34
Wydaje mi się, że Sajów
24 stycznia 2010 o 21:15
Pozwolę sobie wtrącić się do dyskusji nt. odmiany nazwisk kończących się na „o”. Takie nazwiska się odmieniają i nie wydaje mi się, żeby w przypadku męskich nazwisk polskich były tu jakieś wyjątki.
Z tego co pamiętam z audycji prof. Miodka, dopuszczał on nieodmienianie takich nazwisk tylko wtedy, gdy dotyczy to osób mało znanych i gdy istotne to jest dla ustalenia brzmienia nazwiska w mianowniku. Generalna zasada jest – odmieniamy.
27 stycznia 2010 o 14:53
Komentarz skierowany do Pani, która napisała, że ma na nazwisko Purcell. Jeśli w dokumentach w mianowniku rzeczywiście Pani nazwisko brzmi Purcell, to jest nieodmienne. Wystarczy dla potwierdzenia zerknąc do hsała NAZWISKA w Nowym Słowniku Poprawnej Polszczyzny PWN: „JEDYNA grupę odmiennych nazwisk (kobiet) stanowią te, które zakończone są samogłoską -a”. Czyli we wszystkich przypadkach powinno byc Purcell, np. Anna Purcell, Anny Purcell, Annie Purcell itd.
27 stycznia 2010 o 16:57
„Komentarz skierowany do Pani, która napisała, że ma na nazwisko Purcell.”
A była tu taka?
27 stycznia 2010 o 17:47
No właśnie, była, ale zniknął komentarz, nie wiem dlaczego.
Oczywiście, że w przypadku kobiet takich nazwisk się nie odmienia. Nikt nie twierdzi, że się odmienia.
27 stycznia 2010 o 21:33
Co do ciekawostki:
masz polskie, szlacheckie korzenie 
”
„Jeśli Twoje nazwisko zakończone jest na -ski, -ska – gratulacje
Tu niekoniecznie. Czasami poddani chłopi przejmowali nazwiska panów
28 stycznia 2010 o 10:44
to tak napisane trochę „z przymrużeniem oka”, stąd emotikony
2 lutego 2010 o 16:32
Można czytać jak się pisze i odmieniać bez ceregieli:
M. Rabelaise D. Rabelaisego C. Rabelaisem
M. Camus D. Camusa C. Camusem
M. Robespierre D. Robespierrego C. Robespierrem
M. Voltaire D. Voltairego C. Voltairem
4 lutego 2010 o 10:19
Wdałam się w dyskusję z koleżanką na temat odmiany nazwiska STYRNA.Chodzi mi o formę żeńską.Ona twierdzi,że się nie odmienia np.Barbarze Styrna,Barbarę Styrna ;ja myślę,że Barbarze Styrnie,Barbarę Styrnę…proszę o pomoc,o zdanie na ten temat.Z góry dziękuję.
4 lutego 2010 o 10:28
@Eli, nazwiska żeńskie, zakończone na a należą akurat do jedynej grupy żeńskich nazwisk, które się odmieniają.
Zatem Barbarę Styrnę, Barbarze Styrnie.
Pozdrawiam.
15 lutego 2010 o 10:37
witam.
Potrzebuję pomocy w utworzeniu mianownika liczby mnogiej dla nazwiska Piwowarczyk? Państwo Jan i Janina Piwowarczykowie?
Z góry dziękuję za pomoc.
15 lutego 2010 o 10:38
ach i jeszcze jedno. Jak zaprasza się (na ślub i wesele) rodzinę, ale księdza, to powinno się zapraszać Księdza Jana Kowalskiego, czy po prostu Jana Kowalskiego? i czy księdza pisać pełnym wyrazem, czy w skrócie ks.?
15 lutego 2010 o 11:50
Piwowarczykowie.
Może Pani napisać na zaproszeniu na wszystkie podane wyżej sposoby.
Co do księdza, to czy mówi Pani do np. wujka, który jest księdzem, „proszę księdza”? Nie sądzę
16 lutego 2010 o 17:55
A co z nazwiskiem takim jak moje – „Kliś”?
Mimo, że takie nazwisko noszę to przyznam szczerze, że nie jestem do końca pewien, czy się je odmienia, czy też nie.
Jakieś pomysły?
16 lutego 2010 o 18:30
Odmienia się..
16 lutego 2010 o 21:44
Nazwiska na -ski nie są zawsze szlacheckie. Gro z nich to chłopskie typu: Głowa > Głowacki, Wara> Warowski, Krosta> Krostowski.
16 lutego 2010 o 22:03
Oczywiście, że nie zawsze.
17 lutego 2010 o 14:09
Akurat genezę nazwiska Głowacki znamy i jest ściśle szlachecka, bo Wojciech Bartos, wsławiwszy się na polu insurekcyjnej bitwy, został dzięki temu… uszlachcony. Głowacki to jego nazwisko już po procesie…
Zazwyczaj nazwiska szlacheckie pochodzą od nazw miejscowości, z których pochodzą rody szlacheckie. I tak mamy Żółkiew (Żółkiewscy), Poniatową (Poniatowscy), Izbice (Izbiccy), czy inne Koniecpole, Malice, Garlice i Wiśniowce…
4 marca 2010 o 21:34
Mam znajomą która ma na nazwisko Król i cały czas twierdzi że jej nazwiska się nie odmienia, czy tak jest w rzeczywistości?
4 marca 2010 o 21:59
Kobiety noszące nazwisko Król nie odmieniają się, natomiast męskie jak najbardziej.
8 marca 2010 o 09:08
Dziękuję za odpowiedź, ale dalej nie wiem jak to jest. Czy nazwisko Król się nie odmienia czy kobiety się nie odmieniają. Hmmmm, jak to naprawdę jest.
8 marca 2010 o 12:37
Wystarczyło przeczytać powyższe komentarze i uważnie wpis.
Odmieniają się tylko żeńskie nazwiska zakończone na -a. Czyli Magdalena Król, Magdaleny Król. Męskie się odmieniają w każdym przypadku: Tomasz Król, Tomasza Króla, z Tomaszem Królem.
8 marca 2010 o 23:25
Kobiety noszące nazwisko Król nie odmieniają się
No więc kobieta się nie odmienia czy nazwisko Król noszące przez kobietę. Proszę o wyjaśnienie. Bo mi wydaję się że nazwisko Król nie odmienia się.
9 marca 2010 o 08:05
nazwisko Król, noszone przez kobietę nie odmienia się.
Po raz kolejny odsyłam do powyższych wpisów.
7 kwietnia 2010 o 10:08
A co z nazwiskiem Pawłow?Ja bym nie odmieniała-ale spotkałam się z odmianą „państwo Pawłowowie”-dla mnie brzydko to brzmi, lepiej państwo Pałwow.Co Wy na to?
7 kwietnia 2010 o 12:19
to, że brzydko brzmi nie jest argumentem, odmieniamy
7 kwietnia 2010 o 21:48
Mam pytanko, jak odmienia sie nazwisko Smoter ?
7 kwietnia 2010 o 23:02
Normalnie, wg zasad języka polskiego.
25 kwietnia 2010 o 22:04
Nazwiska męskie zakończone na -er w większości przypadków zachowują e w odmianie, a więc jak Weber – Webera,
Smoter – Smotera.
Znany wyjątek: Luter – Lutra.
Należy jednak podkreślić, że możliwa jest odmiana z pominięciem e. Ma to związek np. z tradycją rodzinną. Jeśli więc w rodzinie od zawsze odmieniano Smotra, to tak powinno zostać, mimo jasnych reguł.
Madziu, jeśli ludzie pytają, a Ty chcesz pomagać i odpowiadać, to w porządku. Ale staraj się robić to tak, by było czytelnie…
Nie czepiam się, czytam i czytam Twoje wypowiedzi, i widzę, że często mieszasz. Pomyśl o tym.
6 maja 2010 o 11:52
Ja bym na momencik chciała wrócić do nazwiska Król. Do liczby mnogiej dokładnie – tak dla pewności: Zapraszam Państwa Annę i Jana Królów? czy może Państwa Annę i Jana Król?
6 maja 2010 o 12:01
Królów.
10 maja 2010 o 19:11
Jakie jest pochodzenie nazwisk zakończonych na -uk? Omelańczuk, Michalczuk… Mnie w gimnazjum uczono, że takie właśnie zakończenia świadczą o szlacheckich korzeniach, jednak w ogóle, zdaje się, nie są to polskie nazwiska. Proszę o odpowiedź
10 maja 2010 o 20:01
Przykro mi, nie wiem.
12 maja 2010 o 18:42
Szkoda
Ale gdyby Pani gdzieś skądś kiedyś dowiedziała się… proszę o informację: kasia.mi@gazeta.pl
Pozdrawiam
17 maja 2010 o 10:13
Witam
), pana Samieca?
Mam problem z nastepujacymi nazwiskami:
1. Kupiec – panstwa Kupiecow/Kupiec? pana Kupieca?
2. Samiec – panstwa Samiecow/Samiec (bo chyba nie Samcow
3. Kupa – panstwa Kupow/Kupa, pana Kupa?
Prosze sie nie smiac. Wszystkie nazwiska sa autentyczne i spotykam sie z nimi dosc czesto a do tej pory nie jestem pewna, jak sie je odmienia.
Pozdrawiam serdecznie i dziekuje za artykul.
17 maja 2010 o 11:04
Wydaje mi się, że Kupieców (Kupiecowie), pana Kupieca
Analogicznie z Samiec – Samieców (Samiecowie), pana Samieca
Kupa – Kupów, (Kupowie), pana Kupy.
18 maja 2010 o 02:36
Pani Magdo,
chciałbym potwierdzić kwestię formy wołacza nazwiska Kuba. „pozdrawiam Cię, Marcinie Kuba”? Stosując się do ogólnego zalecenia – nazwiska męskie zakończone na -a, odmieniamy jak rzeczowniki rodzaju żeńskiego. Jednakże forma wołacza tychże nazwisk równa jest formie mianownika. O takiej zasadzie słyszałem i ją stosuję (nie wiem czy słusznie). Będę wdzięczny za Pani opinię w tej sprawie oraz powołanie się na wiarygodne źródło. W internetowych wersjach słowników nie znalazłem odniesienia do form wołacza.
18 maja 2010 o 08:43
Powinno być „pozdrawiam Cię, Marcinie Kubo”. Nie wiem skąd wniosek, że wołacze rzeczowników rodzaju żeńskiego są równe mianownikowi, na przykład:
M. Praca, W. Praco!
M. Gra, W. Gro!
M. Wanna, W. Wanno!
M. Wanda, W. Wando!
26 maja 2010 o 11:51
Witam!
Jeśli można prosić o korektę odmiany:
nazwisko Pawiłojć – zapraszam Państwa Pawiłojciów?
Koterba – Państwa Koterbów?
pozdrawiam
M.
26 maja 2010 o 13:45
Witam, właśnie tak, jak Pani napisała.
27 maja 2010 o 18:38
Witam.
Szanowna Pani bardzo proszę o wyjaśnienie czy nazwisko Dynowiak powinno być odmieniane, np. Dynowiakowa czy pani Dynowiak, państwo Dynowiak czy Dynowiakowie? Z ustnych przekazów rodziny męża wiem że nigdy go nie odmieniano ale moje dzieci wytykają to jako błąd. Proszę o informację. Z wyrazami szacunku Bożena Dynowiak.
27 maja 2010 o 21:27
Żeńskie formy się nie odmieniają, a męskie tak. Zatem pani Dynowiak, Państwo Dynowiakowie, Państwa Dynowiaków, Pana Dynowiaka.
To, że w rodzinie był zwyczaj nieodmieniania nazwiska, nie znaczy, że według zasad języka polskiego nie powinno się tego robić. Mam w rodzinie analogiczną sytuację.
Pozdrawiam.
10 czerwca 2010 o 09:11
A nazwsko Bronś? czy zapraszam Państwa Bronsiów
- Spirzak – Spirzaków
Pijet-Pijetów
pani Szmaja? Panią Szmaję
państwa Szmajów
10 czerwca 2010 o 11:56
Właśnie tak.
19 czerwca 2010 o 22:34
Mam problem z nazwiskami Kryża i Kurr. Odmieniami Jackowi Kryże czy Kryżowi oraz Jackowi Kurrowi?
19 czerwca 2010 o 22:38
Kryże (Kryżowi byłoby wtedy, gdyby mianownik brzmiał Kryż) i Kurrowi
19 czerwca 2010 o 23:41
Chyba Kryży.
–
Wypełniacz, żeby komentarz nie był za krótki.
20 czerwca 2010 o 07:19
Dziękuję
Kamień spaadł mi z serca!
20 czerwca 2010 o 08:04
@AJ, Kryży byłoby w dopełniaczu, a Karolina pytała o celownik.
20 czerwca 2010 o 14:44
Witam.Mam problem i proszę o pomoc.Często jestem pytany czy nazwisko Jagiełło się odmienia.Jeśli tak to w jaki sposób należy napisać podziękowania dla pańtwa Jagie……
20 czerwca 2010 o 15:11
podziękujemy Panu Jagielle, a podziękowania złożymy dla państwa Jagiełłów. Ładniej jednak powiedzieć podziękowania składane państwu Jagiełłom.
Moja współlokatorka ma takie nazwisko i zaklina się, że ze względów wagi historycznej, jej nazwisko się nie odmienia.
Generalnie jednak odmieniamy, jeśli tylko się da
20 czerwca 2010 o 16:25
@Kryży byłoby w dopełniaczu, a Karolina pytała o celownik
Radzę się zastanowić. Jeśli zastanowienie się nie przyniesie rezultatów, sprawdzić w słowniku (ogólna zasada jest opisana) albo poszukać innych nazwisk zakończonych na -ża.
20 czerwca 2010 o 16:42
Mnie także nie podobają się te odmiany ale cóż myślę że zasady języka są w tym przypadku nie do obejścia.Dziękuję i pozdrawiam.Panią Jagiełło także.
20 czerwca 2010 o 18:41
@AJ, próbowałam znaleźć w słowniku taką zasadę, ale nie znalazłam, więc proszę o pomoc i przytoczenie jej.
20 czerwca 2010 o 20:21
Słownik poprawnej polszczyzny PWN, hasło tematyczne „Nazwiska”:
Nazwiska męskie zakończone na samogłoskę -a poprzedzoną spółgłoską historycznie miękką: c, cz, dz, dż, sz, ż (także zapisywane jako rz), np. Bończa, Dymsza, Rajca tworzą wzór odmiany analogiczny do pospolitych rzeczowników żeńskich grupy II (np. taca, tarcza).
Dalej jest tabelka, której tutaj nie przeniosę, ale wyjaśnienie zawarte w regule chyba powinno wystarczyć.
I na miłość boską, do tego naprawdę nie potrzeba regułek ze słownika!
20 czerwca 2010 o 21:36
No nie do końca to było takie oczywiste
Bo nazwiska męskie zakończone na a, a poprzedzane innymi spółgłoskami niż przytoczone już będą się odmieniać inaczej (np. Pietrucha – C- Pietrusze). Stąd też regułka bardzo mi pomogła.
Dziękuję!
21 czerwca 2010 o 04:39
A więc będzie jednak Jackowi Kryży?
21 czerwca 2010 o 06:50
Tak
23 czerwca 2010 o 15:58
[...] Ważne, by dokładnie sprecyzować kogo się zaprasza. Lepiej unikać sformułowań typu zapraszają rodzinę Kowalskich, ponieważ wtedy nie do końca wiadomo, kogo się zaprasza. Państwo Kowalscy mogą nie wiedzieć, czy są na ślubie mile widziani razem z dziećmi, czy bez. Dodatkowo, uniknie się w ten sposób nieproszonych gości. Bardzo ważny jest zapis imienia i nazwiska. BARDZO WAŻNE JEST ODMIENIANIE IMION I NAZWISK. Zwykle zaproszenie ułożone jest tak, że należy je odmienić w dopełniaczu – mają zaszczyt zaprosić (kogo)… Jana Nowaka lub Jana i Jadwigę Nowaków. Radzę upewnić się wiele razy, czy nazwisko będzie dobrze odmienione, pozwoli to uniknąć nieporozumień. Wiadomo, ogólna zasada jest taka, że jeśli da się odmienić nazwisko, to się to robi. Pojawia się jednak sprawa komplikująca zapis. Są rodziny, które życzą sobie, aby ich nazwisk nie odmieniać. I nie obchodzi ich to, że może to być niepoprawne językowo. W takim wypadku najlepiej się do nich dostosować. Szczegółowe informacje dotyczące odmiany nazwisk znajdują się TUTAJ. [...]
25 czerwca 2010 o 17:03
[...] Ważne, by dokładnie sprecyzować kogo się zaprasza. Lepiej unikać sformułowań typu zapraszają rodzinę Kowalskich, ponieważ wtedy nie do końca wiadomo, kogo się zaprasza. Państwo Kowalscy mogą nie wiedzieć, czy są na ślubie mile widziani razem z dziećmi, czy bez. Dodatkowo, uniknie się w ten sposób nieproszonych gości. Bardzo ważny jest zapis imienia i nazwiska. BARDZO WAŻNE JEST ODMIENIANIE IMION I NAZWISK. Zwykle zaproszenie ułożone jest tak, że należy je odmienić w dopełniaczu – mają zaszczyt zaprosić (kogo)… Jana Nowaka lub Jana i Jadwigę Nowaków. Radzę upewnić się wiele razy, czy nazwisko będzie dobrze odmienione, pozwoli to uniknąć nieporozumień. Wiadomo, ogólna zasada jest taka, że jeśli da się odmienić nazwisko, to się to robi. Pojawia się jednak sprawa komplikująca zapis. Są rodziny, które życzą sobie, aby ich nazwisk nie odmieniać. I nie obchodzi ich to, że może to być niepoprawne językowo. W takim wypadku najlepiej się do nich dostosować. Szczegółowe informacje dotyczące odmiany nazwisk znajdują się TUTAJ. [...]
25 czerwca 2010 o 17:03
[...] Ważne, by dokładnie sprecyzować kogo się zaprasza. Lepiej unikać sformułowań typu zapraszają rodzinę Kowalskich, ponieważ wtedy nie do końca wiadomo, kogo się zaprasza. Państwo Kowalscy mogą nie wiedzieć, czy są na ślubie mile widziani razem z dziećmi, czy bez. Dodatkowo, uniknie się w ten sposób nieproszonych gości. Bardzo ważny jest zapis imienia i nazwiska. BARDZO WAŻNE JEST ODMIENIANIE IMION I NAZWISK. Zwykle zaproszenie ułożone jest tak, że należy je odmienić w dopełniaczu – mają zaszczyt zaprosić (kogo)… Jana Nowaka lub Jana i Jadwigę Nowaków. Radzę upewnić się wiele razy, czy nazwisko będzie dobrze odmienione, pozwoli to uniknąć nieporozumień. Wiadomo, ogólna zasada jest taka, że jeśli da się odmienić nazwisko, to się to robi. Pojawia się jednak sprawa komplikująca zapis. Są rodziny, które życzą sobie, aby ich nazwisk nie odmieniać. I nie obchodzi ich to, że może to być niepoprawne językowo. W takim wypadku najlepiej się do nich dostosować. Szczegółowe informacje dotyczące odmiany nazwisk znajdują się TUTAJ. [...]
25 czerwca 2010 o 17:04
[...] Ważne, by dokładnie sprecyzować kogo się zaprasza. Lepiej unikać sformułowań typu zapraszają rodzinę Kowalskich, ponieważ wtedy nie do końca wiadomo, kogo się zaprasza. Państwo Kowalscy mogą nie wiedzieć, czy są na ślubie mile widziani razem z dziećmi, czy bez. Dodatkowo, uniknie się w ten sposób nieproszonych gości. Bardzo ważny jest zapis imienia i nazwiska. BARDZO WAŻNE JEST ODMIENIANIE IMION I NAZWISK. Zwykle zaproszenie ułożone jest tak, że należy je odmienić w dopełniaczu – mają zaszczyt zaprosić (kogo)… Jana Nowaka lub Jana i Jadwigę Nowaków. Radzę upewnić się wiele razy, czy nazwisko będzie dobrze odmienione, pozwoli to uniknąć nieporozumień. Wiadomo, ogólna zasada jest taka, że jeśli da się odmienić nazwisko, to się to robi. Pojawia się jednak sprawa komplikująca zapis. Są rodziny, które życzą sobie, aby ich nazwisk nie odmieniać. I nie obchodzi ich to, że może to być niepoprawne językowo. W takim wypadku najlepiej się do nich dostosować. Szczegółowe informacje dotyczące odmiany nazwisk znajdują się TUTAJ. [...]
19 lipca 2010 o 22:07
Mam problem z nazwiskami Krówka, Sztuka
Panią Ewę i Kamila Krówków? Sztuków czy jak?
20 lipca 2010 o 20:58
Madziu, jeszcze z tymi nazwiskami kończącymi się na „o”. Jak odmienimy nazwisko Pado?
22 lipca 2010 o 20:04
Nazwisko Jaszek
Przoszę Pana Marcina Jaszka czy Marcina Jaszek?
Mowa o Marcinie Jaszku czy Marcinie Jaszek?
Powiedzieć Panu Jaszkowi a jak z – Prosze powiedzieć Panu Marcinowi Jaszek? Jaszkowi?
Pozdrawiam
30 lipca 2010 o 11:38
Jaszek, Jaszka, Jaszku, Jaszkowi, Jaszkiem. Przepraszam za opóźnienie. Byłam na urlopie.
30 lipca 2010 o 11:40
@Krzyśku, wydaje mi się, że jak Mieszko, czy Matejko, tylko z y, czyli Pady, Padem, ale głowy niestety nie dam.
@Dorotko, tak, jak napisałaś, Krówków i Sztuków.