Dylematy filolożki

Rozmowy na ten temat prowadzone są wśród językoznawców od dłuższego czasu. Nigdy jednak nie dochodzi wśród nich do konsensusu. Dlaczego? Ponieważ o wielkich zmianach w języku polskim nie ma w ogóle mowy. Wystarczy wyobrazić sobie koszty związane z tą „reformą”. Wymiana wszystkich podręczników, słowników, nie wspominając już o mentalności starszych ludzi. Podczas zajęć z rozwoju języka polskiego zostaliśmy przez naszego wykładowcę zapytani… Czytaj dalej…

Od pewnego czasu zastanawia mnie fakt, czy dysleksja, dysgrafia i dysortografia są wrodzonymi trudnościami w nauce, czy może służą do ułatwiania ludziom, posiadającym je, życia.

Na pierwszy rzut oka

Mam dyswszystko. Świetnie. Nie muszę się liczyć z jedynkami z dyktanda, bo i tak się nie liczą, nie muszę znać zasad ortograficznych (!), nie przejmuję się gramatyczną stroną

… Czytaj dalej…

Chciałabym sprowokować dyskusję na temat zarobków nauczycieli. Nie piszę w tym wypadku tylko o polonistach, o wszystkich innych również. Niestety nauczyciele języka polskiego mają w porównaniu do belfrów z języków obcych, o tyle problem, że nie mogą sobie „po godzinach” dorabiać w szkołach językowych.

Pragnę zauważyć, że etat nauczyciela to 18h w tygodniu. Pierwsza myśl – jak mogą chcieć zarabiać więcej, skoro… Czytaj dalej…

Tym dowcipem otwieram nową kategorię na moim różowiutkim, koffanym blogasku (pamiętaj aby go skomĘcić)

Żeby nie było, że studentki polonistyki nie mają poczucia humoru i nie potrafią się z siebie śmiać…

Na przystanku autobusowym stoją dwie dziewczyny. Jedna trzyma w ręku plik książek. Jest paskudnie brzydka, niska, gruba, pryszcze przykrywają całą jej twarz, dodatkowo jest… Czytaj dalej…

Wbrew pozorom, dwa te zwroty nie są synonimami, a wielu ludzi używa ich naprzemiennie.

Spieszę z wyjaśnieniami.

Ten sam – właśnie ten oto, dokładnie ten, na który patrzę (telefon) (konkrernie)

Taki sam – taki jak ten, taki jak Twój (model telefonu) (abstrakcyjnie)