Komentarze do: Parę słów o pierwszym dniu w szkole…

Autor: Magdalena Bród

Magdalena Bród — Mon, 01 Dec 2008 10:38:51 +0000

Mówi się
Dziękuję, już poprawiłam

Autor: Magdalena Bród

Magdalena Bród — Sun, 30 Nov 2008 23:48:13 +0000

No właśnie!
Cieszę się, że ktoś mnie rozumie

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Sun, 30 Nov 2008 23:37:13 +0000

Przepraszam, ale czy nie mówi się raczej „doznać szoku”?

Autor: Olla

Olla — Sun, 30 Nov 2008 17:13:09 +0000

Naprawdę nauczycielka od polskiego mówiła „Tam pisze”????????????????????????????????????????????????????????? Apokalipsa. A ja drżałam, jak moja opiekunka praktyk nie poprawiała uczniów jak mowili „Proszę Panią”……

Autor: Magdalena Bród

Magdalena Bród — Sat, 20 Sep 2008 15:04:42 +0000

To nie są żadne wyjątki. Nie rozumiem, bez obrazy, ale musisz mieć naprawdę jakąś traumę związaną ze szkołą.
Dobry nauczyciel ZAWSZE wysławia się jednocześnie zrozumiale i poprawnie.

Autor: eRIZ

eRIZ — Sat, 20 Sep 2008 12:55:09 +0000

Niestety, ja sobie podręczników nie wybieram, są one określane z góry…

Można, ale to są wyjątki…

Autor: Magdalena Bród

Magdalena Bród — Sat, 20 Sep 2008 12:52:03 +0000

To musiałeś korzystać z beznadziejnych podręczników Ja takiego problemu nie miałam. Były pisane czytelnie i zrozumiale A definicje były wyjasniane „Na chłopski rozum”.

Znów zapętlasz się w tym, co napisałeś we wcześniejszym komentarzu. Więc i ja powtórzę: Można, bez problemu, mówić poprawnie i zrozumiale. Nauczyciele nie mogą mówić z błędami językowymi.

Ani poprawność polityczna ani nadgorliwość nie mają tu nic wspónego.

Autor: eRIZ

eRIZ — Sat, 20 Sep 2008 09:54:22 +0000

Popatrz – podręczniki są tak beznadziejnie pisane, że ciężko odróżnić je od encyklopedii. I przyznam, że zagadnienia są wyjaśniane tak sztucznym językiem, iż ciężko je pojąć od razu i trzeba rozklepywać zdania wg „co autor/poeta miał na myśli”.

Jeśli nauczyciel używa tego samego języka, co w książkach (pseudomądrego), to jakie są wyniki nauczania…?

Ja nie mówię, że z nauczyciela, ale właśnie, że z nauczycielem. A dystans do tego typu zasad też jest potrzebny. Pomyśl tylko, co jest po latach, gdy sobie już dorośli uczniowie powiedzą „a ten/ta, to była niezła, , fajny był(a)”. Lepiej tak niż, „o, ten/tamta fatalna, niczego mnie nie nauczył/a”.

Poprawność polityczna nie zawsze wychodzi na zdrowie, nadgorliwość gorsza od faszyzmu. ;]

Autor: Magdalena Bród

Magdalena Bród — Fri, 19 Sep 2008 23:06:27 +0000

heh. Nie rozumiem Twojego toku myślenia. Nauczyciele nie są od tego, aby popełniać błędy. Śmiać nie powinno się z nich, a ewentualnie z nimi. Bo jaki autorytet ma nauczyciel, z którego się uczniowie śmieją? Albo taki, który nie mówi poprawnie?
Powtarzam. Nauczyciel, w tym wypadku polonista, jest od tego, by dzieci nauczyć mówić poprawnie. Jak mają tego dokonać uczniowie, skoro osoba o najwyższym autorytecie w tym przypadku – popełnia błędy.
Nie rozumiem co tu podchodzi pod (tę) dyskusję.

Autor: eRIZ

eRIZ — Fri, 19 Sep 2008 22:13:55 +0000

Fakt, aczkolwiek często się zdarza, że to tylko subtelna różnica…

Kolokwializmy, czy inne tego typu wyrażenia (stosowane, oczywiście, z umiarem) stanowią jednak pewne urozmaicenie. ;]

A i uczniowie mają także powód, żeby się trochę pośmiać, bo jednak warto czasem popełniać błędy. ;]