Kategorie
Błędy interpunkcyjne

Kiedy nie stawiamy przecinka?

Dziś o interpunkcji z innej strony. Poniżej lista sytuacji, w których przecinek nie powinien się znaleźć:)

  1. W przypadku zdań pojedynczych przed wyrażeniami porównawczymi z “jak”, “niż”, “co”, na przykład “była głodna jak wilk”.
  2. W przypadku zdań pojedynczych i współrzędnie złożonych łącznych ze spójnikami, na przykład “była zmęczona i nie chciała już pracować”.
  3. W przypadku zdań pojedynczych i współrzędnie złożonych wyłączających z “ani” i “ni”, na przykład “nie zadzwonili ani nie napisali e-maila”.
  4. W przypadku zdań pojedynczych i współrzędnie złożonych rozłączających z “albo” i “lub”, na przykład “moglibyśmy pójść do kina albo do centrum handlowego”.
  5. W przypadku zestawień ze spójnikiem, na przykład “między młotem a kowadłem”.

I wiele innych… 🙂

Kategorie
Błędy interpunkcyjne częste błędy

Nadużywanie apostrofu

Ostatnio zauważyłam, że podczas odmieniania obcych imion i nazwisk “tłumacze” bardzo często wpisują obcy mianownik, stawiają apostrof i dodają polską końcówkę fleksyjną. W każdym przypadku. A przecież wiadomo, że apostrof stosujemy tylko wtedy, gdy “grozi” nam konflikt liter (połączenie samogłoski z samogłoską i spółgłoski ze spółgłoską). Fatalnie wygląda zapis na zasadzie: Jack’a, Tom’a, Smith’a, Green’a. Zapamiętajmy, tych mianowników wcale nie trzeba w ten sposób wyróżniać.

Szczegóły na temat stawiania apostrofu, znajdziesz TUTAJ.

Kategorie
Błędy interpunkcyjne częste błędy

Przecinek przed i

Dziś po raz kolejny o interpunkcji. Postaram się wyjaśnić zasady stawiania przecinka przed “i”. Użytkownicy języka polskiego często uważają, że nie stawia się go wcale, a to nieprawda.

Przecinek przed “i” stawiamy wtedy, gdy:

1. jest to co najmniej drugie “i” w zdaniu i pełni ono tę samą funkcję, co pierwsze, czyli na przykład: “Kasia lubi grać i w siatkówkę, i w koszykówkę”, “Marysia poszła i do szkoły, i do kościoła”

2.  jest to wtrącenie, na przykład “warto dodać, i to nie tylko moje zdanie, że nowy film von Triera był hitem”

3. mamy do czynienia ze zdaniem złożonym podrzędnie wtrąconym, na przykład “Zauważyła swojego przyjaciela, który był bardzo zmizerniały, i bardzo się przygnębiła”

4. “i” pełni funkcję “więc” (wynikową), na przykład,  “Zaczęły się Juwenalia, i wszyscy się bawili”

Jeśli o czymś zapomniałam, proszę o informacje, to dopiszę.


Zajrzyj do mojego sklepu z akcesoriami do produktów Apple


Kategorie
Błędy interpunkcyjne częste błędy

Jeszcze trochę o interpunkcji

Wiem, że tematów o interpunkcji było już kilka, ale nie wszystko jeszcze zostało powiedziane. Dziś chciałabym napisać o przecinkach w zdaniach złożonych. Otóż, bardzo często się o nich zapomina, co sprawia, że zdanie jest niezrozumiałe. Zasada jednak jest prosta: w zdaniu zawsze wyodrębniamy przecinkiem zdanie podrzędne, na przykład:

Gdy byłem małym chłopcem, któremu rodzice nie pozwalali na wiele przyjemności, sikałem do piaskownicy.

Wieczorami, kiedy rodzice szli już spać, paliłem papierosy.

Krzysztof, nie mając wiele do powiedzenia, przeklął.

Kategorie
Błędy interpunkcyjne częste błędy

Parę słów o interpunkcji

Dziś chciałam napisać o tym, jak powinno się zapisywać znaki interpunkcyjne. Mam nadzieję, że dla większości czytelników tego blogu to, co napiszę, będzie oczywiste.
Otóż, nieważne jaki znak interpunkcyjny stawiamy, zawsze “łączymy” go z ostatnią literą wyrazu, a dopiero po nim stawiamy spację, na przykład:

  • Co zrobiłeś? Jak mogłeś to zrobić?!
  • Zrobiłeś to, moim zdaniem, źle. Powinieneś zrobić to inaczej.

Nigdy nie stawiamy spacji a następnie tego znaku, na przykład:

  • Poszedłem do sklepu . Kupiłem bułki na śniadanie .

Inaczej jest w przypadku nawiasów. Zawsze “przytulamy” go do pierwszego wyrazu znajdującego się w nawiasie. Nie stawiamy między ) czy ( spacji.

  • Poszliśmy do kina (na mój ulubiony film).
Kategorie
Błędy interpunkcyjne częste błędy

Kiedy apostrof?

🙂 Zauważyłam, że przyda się wyjaśnić, kiedy stawiamy apostrof, a kiedy nie, bo wydaje mi się, że Polacy stawiają go tam, gdzie chcą.

Otóż stawiamy go tam, gdzie wyraz obcego pochodzenia kończy się samogłoską i dodajemy końcówkę fleksyjną, która się samogłoską zaczyna, na przykład:

Theme – Theme’a, Theme’owi,

Skype – Skype’a, Skype’owi.

Sartre – Sartre`a, Sartre’owi

Wyjątkiem jest samogłoska y. Gdy przed nią występuje samogłoska (np. Disney), apostrofu nie stawiamy (np. Disneyem).

————————-

Jeśli wyraz kończy się spółgłoską to odmieniamy go według typowych zasad deklinacji języka polskiego. Nie jest tu potrzebny apostrof, na przykład:

John – Johnowi, Johnem, Johnami

———————-

voila 😉