Kategorie
Trudna sprawa

Twarda spacja

Witajcie!

Ostatnio ponownie rozpoczął się u mnie czas pisania prac zaliczeniowych. Myślałam i myślałam, w jaki sposób może się ten fakt przydać do napisania kolejnej notki… i wymyśliłam 😉

Postanowiłam zatem napisać parę słów o twardej spacji, czymś, czego w dzisiejszych czasach prawie się nie używa, a dzięki niej praca zyskuje na estetyce. Dobry pisarz czy redaktor nie powinien jej unikać.

Twarda spacja to spacja “przytrzymująca” jeden wyraz z drugim. Na ekranie wygląda tak samo i nie widać różnicy między nią, a “zwykłą” spacją. Generalnie nie pozwala ona łamać wierszy między jednym wyrazem/znakiem a drugim.

Zwykle używa się jej po to, aby ” nie zostawiać” spójników lub partykuły “nie” na końcu wiersza, bo wygląda to nieestetycznie. Nazywamy to niezręcznością typograficzną.

🙂

Jak użyć twardej spacji?

Najbardziej popularnym edytorem tekstowym jest MS Word, w którym wystarczy jednocześnie wcisnąć Ctrl + Shift + Spacja między wyrazami, pomiędzy którymi chcemy ją wstawić.

W OpenOffice należy wcisnąć Ctrl + Spacja

W Mac OS wciskamy przyciski Option + Spacja

Jeśli pominęłam inny, ważny edytor tekstowy – przepraszam 🙂

Kategorie
o tym i owym Trudna sprawa

Prawidłowy zapis bibliograficzny

Czas przygotowania prezentacji do matur ustnych ponownie powoli się zbliża… Postanowiłam więc (dziękuję za propozycję Przemka z eRIZ’s weblog) napisać parę słów o poprawnej bibliografii.

Na początku muszę wspomnieć, że bibliografia, którą należy złożyć w tej sytuacji, jest jakimś przedziwnym wymysłem. Takie szczegóły jak numery ISBN (International Standard Book Number – Międzynarodowy Znormalizowany Numer Książki) czy ISSN (International Standard Serial Number – Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego, zatem dotyczący czasopism), nie są wymagane w dużo poważniejszych pracach, na przykład zaliczeniowych czy magisterskich. Wydawałoby się, że “ci u góry”  chcą po prostu utrudnić życie biednym maturzystom. Czy tak jest? Pozostawię to pytanie bez odpowiedzi. Poniżej napiszę więc parę słów o tym jak powinien wyglądać prawidłowy zapis bibliograficzny.

Wstępnie, tak powinien wyglądać schemat:

Imię i Nazwisko
Klasa

Temat nr 69 (jeśli znasz nr)
Temat

I. Literatura podmiotu: (dzieła, które opisujesz)
1.
2.

II. Literatura przedmiotu: (to, co opisuje to,  o czym piszesz)
1.
2.

podpis

A teraz konkretnie:

Ważne, aby być konsekwentnym w tym, jak się pisze, na przykład:

A. Mickiewicz, Adam Mickiewicz, Mickiewicz A., Mickiewicz Adam – Nieistotne w jaki sposób zapiszesz, ważne, by zawsze tak samo. Sugerowałabym jednak, aby nazwisko było z przodu, bo łatwiej ułożyć listę nazwisk alfabetycznie.

książka:

Autor, tytuł kursywą, miejsce wydania rok, ISBN jeśli wymagany.

Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Bydgoszcz 1974, ISBN: 83-85069-05-4.

fragment książki:

Autor, tytuł kursywą, miejsce wydania rok, ISBN jeśli wymagany, numery stron.

Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Bydgoszcz 1974, ISBN: 83-85069-05-4, s.110-121, s. 223-300.

praca zbiorowa (jeśli jest więcej autorów):

Tytuł kursywą, red. (lub pod red.) nazwisko i inicjał imienia redaktora, miejsce rok wydania, ISBN jeśli wymagany, ewentualnie numery strony.

Słownik terminów literackich, pod red. Janusza Sławińskiego, Wrocław 2002, ISBN: 97-88830-40-3, s.22-23.

jeden artykuł (rozdział) w książce:

Autor, tytuł artykułu kursywą [w:] tytuł książki kursywą, miejsce rok wydania, ISBN jeśli wymagany, ewentualnie numery stron.

Bereza H., Powieść [w:] Sztuka czytania, Warszawa 1966, ISBN: 00-00000-00-0, s. 50-120.

jeden artykuł (rozdział) w książce innego autora, redaktora, pracy zbiorowej:

Autor, tytuł artykułu kursywą [w:] red. (pod red., lub tylko nazwisko), tytuł książki kursywą, miejsce rok wydania, ISBN jeśli wymagany, ewentualnie numery stron.

Fiut A., Między autobiografizmem a autotematyzmem [w:] Głowiński A., Dowód nietożsamości. Proza Wilhelma Macha, Wrocław 1976, s. 122-156.

artykuł w czasopiśmie:

Autor, tytuł artykułu kursywą, Czasopismo rok wydania, nr, ISSN jeśli wymagany, ewentualnie numery stron.

Sandauer A., Samobójstwo Mitrydatesa, ?Miesięcznik Literacki? 1967, nr 11, ISSN: 00-00000-00-0, s. 37-45.

źródło internetowe:

Autor, tytuł kursywą, nr, jeśli to czasopismo, link, data dostępu.

Bród M., Bibliografia do matury ustnej z języka polskiego,  https://filolozka.brood.pl/bibliografia-do-matury-ustnej-z-jezyka-polskiego/, dostęp 24.10.2008.

Podane przykłady powyższych pozycji mogą być fikcyjne.

Ważna informacja: kultura języka polskiego wymaga, aby w przypisach najpierw widniał inicjał imienia, potem nazwisko, w przeciwieństwie do bibliografii, którą zaczynamy od nazwiska.

Mam nadzieję, że się przyda, w razie jakichkolwiek problemów, proszę o pisanie o nich w komentarzach.